Hayata bakış açım 7 yaşındayken şekillendi.

Öyle bir şeyle karşılaştım ki, hayat boyu sadece aklımda kalmadı aynı zamanda hayat felsefem oldu.

Çok soğuk bir kış günüydü. Sabah daha gün doğmadan kalktım ve fırının yolunu tuttum. Simitlerimi alıp fırından yeni çıkmıştım ki kar yağmaya başladı. Sadece 3 simit satabildim. Caddede dolaşıyor, “Taze simit.” diye bağırmaya çalışıyordum ama duyan pek yoktu.  

Soğuktan donmak üzereydim. Yoldan geçen bir araba yanımda durdu. Arabanın sol ön camı açıldı.

Camı açan kadın; “Evlat bu soğukta donacaksın evine git” dedi. Ben de güçlükle cevap verdim. “Simitleri satmam lazım, okulum öğleden sonra.” diye yanıtladım.

“Kaç simit var orada?” diye sordu. Ben de söyledim. “Tamamını arabanın

arka koltuğuna bırak.” dedi. Yani simitlerin tamamını satın aldı ve hesaplayıp paramı verdi. Çok şaşırmıştım.

Eve doğru yürürken soğuk artık eskisi kadar üşütmüyordu. Doğru ekmek fırınına gidip tırnaklı ekmek aldım, oradan da helvacıya… Eve gittiğimde annem de kalkmış, odun sobası üzerinde çayı demlemişti. Olanları anlattım ama inanamadı.

Kahvaltıdan sonra derslerimi bitirip okuluma gittim.

*

Bu olay benim için sıradan bir olay değildi. İyi bir insan olarak inşa edilmemin ilk tuğlasıydı. Yontularak heykel olmam için ilk adımdı.

Bu nedenle hayat boyu tanıdığım tüm insanlara iyiliğin bana yaşattığı o duyguyu yaşatmayı seçtim. İyilik yapmak sadece karşı tarafa değil, iyilik yapana da iyi geliyormuş meğer. Bunu yaşayarak öğrendim.

*

Yeni yıl yeni umutlar yeni başlangıçlar demektir. Aslında hayat biraz da bizim beklentilerimize göre şekillenir. Yani bakış açımız geleceğimizin ön gösterimi oluyor.

*

Ben yeni yıl için yeni planlar yapmayı yeni tasarımlar oluşturmayı çok seviyorum. Özellikle yılbaşı akşamı alırım defteri elime yeni yılda kendime öğütler sıralarım. İşte onlardan bazıları:

*Her gün mutlaka yeni bir şey öğren.

*Aşkı yaşa! Aşka insana verilen en büyük armağandır.

*Çok sev ve sevil. Sevmek ve sevilmek yaşama sevinci, yaşama sevinci ise mutluluk demektir.

*Asla mutluluk peşinde koşma! Peşinden koştuğun şeye sahip değilsin demektir. Bu da eksiklik duygusu verir. Zaten dünyaya mutlu olarak geliyoruz.

*Asla şımarma! Asla kimseye tepeden bakma! Kendine güven ama egonun esiri olma! Kendine güvenmekle kendini beğenmek arasındaki ince çizgiyi koru.

*Başka insanların hayatında fark yarat. Yaptığın iyiliğe karşılık bekleme.

*Merhamet, samimiyet ve tevazu en büyük gücün. Bunları kaybedersen geriye hiçbir şey kalmaz.

*Durmasını bil. Hayat durmayı ve yavaşlamayı bilmeyenlere öyle bir tokat atar ki, bir daha doğrulamazsın.

*Şan, şöhret, mal-mülk, daha çok para… Bunlar yapay arzuların kurduğu tuzaklardır. Asla doyurulamaz. İhtiyacın olan sadece bir elbise, bir çatı, yeterince su ve yemektir.

*Hayatını sade ve basit yaşa. Dostlarına değer ver. Dostsuz bir insan yapraksız ve çiçeksiz bir ağaca benzer. Başta dostların olmak üzere sahip olduğun hayata teşekkür et.

*Mucizelere inan.

*Ölümden korkma, yaşayamamaktan kork. Güzel yaşayan insanlar bu dünyayla güzellikle vedalaşır, göçüp gittiğinde eserlerin ve iyiliklerinle anıl.